“Waarom doe ik dit?” De vraag komt weleens in me op, en dan vooral tijdens een stevige warming-up. Na een stuk of tien suicides of dertig push-ups, gecombineerd met burpees, brownies, squats en jumping lunges, of bijvoorbeeld als m’n onderarmen aardig beurs zijn (het blauw-paarse komt vaak later) van de outside defences. Heb je geen idee waar ik het over heb, dan doe je waarschijnlijk niet aan Krav Maga.

Ik doe dit inmiddels al bijna een jaar en je zou kunnen stellen dat ik aardig hooked ben. Nee, geen hook punch ofzo, maar als er een Krav Anonymous-groep zou zijn, dan kom ik zeker in aanmerking.

Een aantal jaren terug zag mijn leventje er totaal anders uit. Ik was véél − maar dan ook véél − te zwaar, deed nauwelijks aan beweging, had verhoogd suiker en was hard op weg om een statistiekje te worden in de huidige epidemie van obesitas, diabetes en hart- en vaatziekten. Toen onze zoon in 2011 geboren werd, zag ik mezelf steeds vaker geconfronteerd worden met de vraag: “Hoe nu verder? Kan ik straks dat mannetje nog wel bijhouden? Wat als er iets met me gebeurt, hoe komt het dan met mijn gezin?” Uiteindelijk, na lang wikken en wegen, besloot ik het probleem structureel aan te pakken. Dat begon met een rigoureuze stap; een gastric-bypassoperatie, die in oktober 2013 plaatsvond. Na enige tijd om te herstellen, en nadat ik de nodige kilo’s was kwijtgeraakt, begon ik met een simpel hardloopschema. Dat viel in het begin niet mee, maar ik merkte wel dat ik sterker werd en dat mijn conditie echt verbeterde. Uiteindelijk wist ik – nadat ik mijn eerste 5, 10 en 15 kilometer had gelopen – in 2015 de halve marathon in Amsterdam te lopen.

Maar ik wilde méér. Ik kwam per toeval terecht op de website van Inside Defence. Hoewel ik weleens had gehoord van Krav Maga, was mijn kennis over dit zelfverdedigingssysteem vrij beperkt. Ik nam contact op en werd uitgenodigd voor een proefles. En dát heb ik geweten. De les – de warming-up – begon met touwtjespringen, iets dat ik voor het laatst had gedaan op de basisschool. En niet een minuutje of zo: nee, een volle vijf minuten! Ik wilde niet afgaan in dit nieuwe gezelschap en bleef het proberen. Het moet er vrij triest uit hebben gezien, maar ik wilde beslist niet de handdoek in de ring gooien. Dus boekte ik het startpakket van drie lessen (met gratis t-shirt). Dat was het begin van een nieuwe fase in mijn sportieve ontwikkeling.

Nu − bijna een jaar verder – ben ik een stuk fitter, sterker, sneller, leniger en is mijn uithoudingsvermogen exponentieel toegenomen. Dat is grotendeels te danken aan de instructeurs van Inside Defence − Mathijn, Hielke, Theresa,Alex, Suze en Daisy − die me gepusht hebben om het maximale uit mezelf te halen. Naast het feit dat ik hier heb geleerd om mezelf te verdedigen en fysiek sterker ben geworden, heb ik ook kameraadschap bij ‘mijn club’ gevonden. De lessen zijn altijd leuk om bij te wonen en de sfeer is goed; voor man en vrouw, jong en oud.

Lijkt je dit ook wat en wil je jezelf uitdagen en verbeteren? Kom er dan bij en wordt lid van Inside Defence!